Marinus werd in 1888 geboren te Amsterdam, vlakbij het IJ. Na de Quellinusschool Amsterdam ging Marinus naar Zwitserland om te exposeren in St Moritz. Het mondaine, in zijn ogen onechte leven daar stootte hem af en hij trok door naar de Italiaanse meren (Ticino) en Venetië. In deze wat armere streken van Italie voelde Marinus zich meer op zijn gemak. Vanuit Zwitserland en Italië keerde hij in 1912 tijdelijk terug naar Brabant (Moergestel) om te werken. Eenmaal terug in Zwitserland (Luzern) zou Marinus met een vriend naar Jeruzalem gaan om te schilderen. Op de dag voor zijn vertrek ontving hij een prentbriefkaart met de Hollandse duinen... 

Pas na 15 jaar werken besloot Marinus zijn werken tentoon te stellen (1929). Waar en wanneer hij exposeerde staat elders op deze site afgedrukt.

Hij keerde naar Holland terug om naar Katwijk te gaan. Met een scheepje waarop hij ook kon wonen bleef hij onderweg steken bij Kaageiland. Het is inmiddels 1916. Daar zag hij de schooljuffrouw Charlotte met wie hij trouwde en 4 kinderen kreeg. Het gezin Heijnes woonde van 1927-1929 en van 1931-1932 in Noordwijk, maar Marinus maakt ook tussendoor regelmatig studiereizen naar Riviera en Bretagne. Hij schildert in deze periode ook abstractere werken, vaak tussen andere werken door.

In de jaren voor de oorlog maakt Marinus opnieuw studiereizen naar o.a. Bretagne (douarnenez).  In de jaren 1941-1947 is hij lid van 'Kunst zij ons doel' (KZOD) uit Haarlem. En hij houdt regelmatig exposities, solo of met tijdgenoten zoals Gabriëlse, Cees van IJsseldijk, Jacob Ritsema, Lizzy Ansingh en J. Tiele. Met KZOD exposeert hij meerdere malen in het Frans Halsmuseum te Haarlem. In 1940 exposeert hij o.a. in het Rijksmuseum bij de groepstentoonstelling "kunst van heden", in 1942 in Boymans van Beuningen eveneens in groepstentoonstellingen.

Na de oorlog neemt de belangstelling voor het werk van Marinus ineens een stuk af. De smaak van het publiek is veranderd en er is weinig belangstelling voor de vooroorlogse kunststromingen. Er wordt nog geprobeerd werk in USA te verkopen, van immigranten is daar correspondentie van gevonden. Een van zijn zonen vertrekt naar Zweden, en ook Marinus gaat daar een tijdje werken. In 1953 exposeert hij in Jonköping. Tot zijn dood blijft Marinus schilder. Uit brieven die hij in die periode naar huis stuurt blijkt dat hij zo nu en dan nog exposeert en in elk geval nog vaak aan 'het werk' is.

Als Marinus in februari 1963 overlijdt in zijn huisje op De Kaag, laat hij zijn vrouw enorm veel schilderijen na. Schilderijen, die pas in de jaren '80 op dia zijn vastgelegd om nu op deze site opgenomen te worden.

De slideshow hiernaast kwam tot stand dankzij velen die een foto mailden van hun MarinusHeijnes schilderij.

Westertoren, Amsterdam

(uit A.P. Scheen)